Lacrosse to sport drużynowy, w którym punkty zdobywa się trafiając do bramki przeciwnika niewielką piłką – wielkości tenisowej, ale odlaną z mieszanki gumy i kauczuku. Piłki nie wolno jednak dotykać rękoma! Każdy z zawodników wyposażony jest w kij zakończony plastikową „główką” z zamocowaną siatką. Za pomocą kija piłkę podaje się do kolegi z drużyny, strzela na bramkę, podnosi ją z ziemi, a także odbiera przeciwnikowi. Gracz nie ma ani limitu kroków z piłką w kiju, ani ograniczonego czasu jej przytrzymywania. W grze dopuszczona jest gra ciałem i atakowanie rywala kijem, w celu zabrania mu piłki – podczas meczów dochodzi do wielu widowiskowych starć. Dzięki wysokiej prędkości zarówno lotu piłki, jak i samej rozgrywki lacrosse nazywa się często „najszybsza grą na dwóch nogach”. Nazwa pochodzi z języka francuskiego i oznacza „zakrzywiony kij” – nadali ją francuscy misjonarze, kiedy podpatrzyli rozgrywkę u północnoamerykańskich Indian, zamieszkujących tereny obecnej Kanady. Co ciekawe, dla Rdzennych Amerykanów lacrosse nie był jedynie sportem – pełnił także rolę treningu wojennego, metody rozwiązywania sporów, a niekiedy i magicznego obrzędu.